MITOAK

- AGHA ez da existitzen, zailtasunak dituzten haurrak etiketatzeko erabiltzen da.
Duela 50 urte onartu zen AGHA gaixotasun bat dela.

- Gaixotasun arina da denborarekin desagertzen dena.
%30-70 kasuetan AGHAk nagusitan oraindik dirau.

- Hiperaktibitatea izan ezean, haur batek ezin dezake AGHA izan.
Nahiz eta orokorrean AGHA hiperaktibitearekin edota inpultsibitatearekin agertu, ohikoena arreta ezaren sintomak edukitzea da.

- AGHAk soilik gizonezkoei eragiten die.
Gizonezkoengan eragina izatea 4 aldiz probableagoa den arren, emakumeei ere eragiten die.

- AGHA gurasoen heziketa txarraren ondorio da.
Heziketa txarrak gaixotasuna larritu dezake, baina ez da gaixotasunaren iturburua.

- AGHA gaur egungo bizimoduaren ondorio da, lehenago ez baitzen existitzen.
Egia da gaur egungo bizimoduak (bizimodu azkarra, exijentzia maila altua...) gaixotasun hau indartu dezakeela, baina ez da gaixotasun berria, 1902an detektatu baitzen lehenengoz.

Psikoestimulatzaileak eta mitoak

- Psikoestimulatzaileek dependentzia sortzen dute
Medikuak adierazitako neurrian eta eran kontsumitzen badira, ez dute dependentzia sortzen

- Gaztarora heltzean psikoestimulatzaileen eraginkortasuna amaitu egiten da
Haurtzaroan etagaztaroan psikoestimulatzaileen eragonkortasuna antzekoa da (%70-80)

- Psikoestimulatzaileek bigarren mailako ondorio ugari sortzen dituzte
Bigarren mailako ondorioak sor ditzaketen arren, ondorio arinak dira denbora epe laburrean desagertzen direnak